ضرورت ولایت

ضرورت ولایت

«خداوند حکیم در سوره مریم آیه 67 می فرماید:« أَوَلَا يَذْكُرُ الْإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئًا»آيا انسان به ياد نمىآورد كه ما او را قبلاً آفريدهايم و حال آنكه چيزى نبوده است؟

از آدمی کفور تر و کنوتر نیست. نعمت خورد و منعم را نام نبرد، نعمت او را وسیله مکابره با او سازد، برای این که مکابره با حق کند، و متولی حق، حق است، پس مکابره با امری که حق است مکابره با خداست، و او به نعمت خدا متمکن از این مکابره شده که او را قدرت و قوت بخشیده است.

حقیقت عبودیت و عبودیت حقه این است که بنده از ذکر خدای خود غافل نشود، و مادامی که در جماعتی ولی کامل باشد و آن جماعت از او پیروی کنند از ذکر حق غافل نخواهند بود، و اگر ولی نباشد سلسله ذکر منفصم گردد، پس غرض از خلقت عبودیت است، حاصل نگردد، و ما مرادمان از ولی علی ابن ابی طالب و اولات طاهرین آن بزرگوار است.

پی نوشت

خزینة الجواهر صفحه418