گزیده ای از تفسیر آیه ی 26 سوره ی بقره درس سوم

گزیده ای از تفسیر آیه ی 26 سوره ی بقره

درس سوم

. فعلِ حکيم از منظر مؤمنين و کفار

«فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُواْ فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُواْ فَيَقُولُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَذَا مَثَلاً»؛ اهل ايمان ميu200aدانند كه خداوند حكيم على الاطلاق است و همهu200aي كارهاى او از روى حكمت است. بنابراين، ضرب الامثل او نيز مستند به غرض حكيمانه، و مقصود او تفهيمِ حقايق و تقريب آنها به ذهن انسان و تنبّهu200aدهي آنان است.^[1] و لهذا بندگانِ حقيقيِ پروردگار، با يقين و از روي تدبر و تفکر ميu200aدانند که آنچه خداي تعالي بيان ميu200aکند به مصلحت بندگان او خواهد بود.^[2] در حالي که کافران- به جهت لجاجت و بهانهu200aجويي که در نهان خويش پنهان کردهu200aاند- به گمان خودشان اين مثال را موجب هدايت جميع ندانسته، بلکه مايهu200aي تفرقه و اختلاف ميu200aپندارند.^[3]