بر آستان حضرت دوست
درباره سایت
آخرین مطالب
- عهدشكني، سيره ي قوم بني اسرائيل در آیه ی 64 سوره ی بقره
- رحمت گسترده ي خداي تعالي در آیه ی 64 سوره ی بقره
- مسخ جمعيتي از قوم بنيxadاسرائيل در آیه ی 65 سوره ی بقره
- مؤمنانِ پندپذیر در آیه ی 65 سوره ی بقره
- تغییر و تبدیلِ خطاب در آیه 67 سوره ی بقره
- ریشه ی «إستهزاء» در آیه 67 سوره ی بقره
- تسريع امر الهي، بدون تعلّل و فوت وقت
- أمانتداري حضرت موسي؟ع؟ در انتقال وحي در ایه ی 69 سوره ی بقره
- رنگ زرد، موجب شادابي نگاه و نظر در آیه 69 سوره ی بقره
- بي ادبي و جسارت به كلام خدا در آیه ی 70 سوره ی بقره
امکانات وب
گزیده ای از تفسیر آیه ی 26 سوره ی بقره
درس دوم
بيان شيوهu200aي «تمثيل» در قرآن كريم
«أن يَضْرِبَ مَثَلاً مَّا بَعُوضَةً فَمَا فَوْقَهَا»؛ بهترين زباني كه مي تواند معارف عقلي را براي تودهu200aي مردم تبيين كند، زبان تمثيل است.[1] از نگاه قرآن كريم، ضرب المثل تجسمِ واقعيت است، از اينu200aرو ميu200aگويد: مثال، بايد عين مُمَثّل بوده و با واقعيتِ خارجي تطابق داشته باشد. تطابقِ ضرب المثل در آيهu200aي مذكور به دو انگيزه صورت گرفته است:
برچسب: گزیده ای از مقالات شمس تبریزی,گزیده ای از کتاب بیشعوری,گزیده ای از نهج البلاغه,گزیده ای از کتاب شازده کوچولو,گزیده ای از اشعار مولانا,گزیده ای از اشعار شهریار,گزیده ای از اشعار سهراب سپهری,گزیده ای از کتاب دو قرن سکوت,گزیده ای از یک کتاب,گزیده ای از کتاب,
نویسنده: نیما رضاپور